Niewiele czynników działa na nasze ciało tak silnie, jak nagłe i niespodziewane przeżycie o wysokim potencjale stresowym. W swojej odporności na silne przeżycia emocjonalne jesteśmy bardzo zróżnicowani. Dla niektórych z nas z pozoru niegroźny wypadek samochodowy staje się przyczyną nasilonego lęku i depresji, inni celowo wybierają zawody o dużym stopniu narażenia na niebezpieczne i stresujące sytuacje: ratownicy medyczni, lekarze, strażacy czy żołnierze. Obojętnie jednak od naszej wrodzonej i nabytej odporności psychicznej, w każdym człowieku istnieje pułap stresu, którego osiągnięcie i przekroczenie powoduje nieodwracalne zmiany w psychice, które mogą przerodzić się również w schorzenie przewlekłe.
Trauma- i co potem?
PTSD, czyli post traumatic stress disorders- zespół stresu pourazowego po raz pierwszy zdiagnozowano w roku 1980, choć zaburzenie to istniało niewątpliwie o wiele, wiele wcześniej. U dużej liczby osób, których udziałem był silny stres opisywano następcze zaburzenia, takie jak niepokój, drażliwość, agresję, zaburzenia snu, koszmary senne, zwiększona męczliwość, depresja, zaburzenia koncentracji i uwagi. Symptomy występowały najczęściej u weteranów wojennych, lotników, byłych więźniów obozów koncentracyjnych i jeńców, ofiar napadów, gwałtów, wypadków komunikacyjnych, ataków terrorystycznych czy klęsk żywiołowych. Aż do lat osiemdziesiątych psychiatria klasyfikowała wszystkie te przypadki jako „dużą reakcję stresową”, która była jednak uważana raczej za zjawisko fizjologiczne. Dziś wiemy już, że PTSD, podobnie jak inne zaburzenia psychiczne to choroba, która wymaga opieki lekarskiej i pomocy specjalisty.
Osoby szczególnie narażone na PTSD
Nie wszyscy jesteśmy jednakowo podatni na stres, nawet w obliczu tej samej trudnej sytuacji życiowej. Na rozwój PTSD bardziej podatne są kobiety, szczególnie o niższym stopniu wykształcenia i statusie społecznym, z dużym poziomem stresu w życiu codziennym, a także te osoby, u których wcześniej stwierdzono zaburzenia psychiczne, głównie o typie lękowym i depresyjnym. Zagrożone są również osoby o niskim stopniu bezpieczeństwa, z poczuciem braku kontroli, wyobcowane oraz narażone na przemoc fizyczną bądź psychiczną i molestowanie w okresie dzieciństwa.
PTSD-leczenie
Zaburzenia psychiczne z grupy PTSD bez wątpienia wymagają leczenia ze strony wykwalifikowanego i kompetentnego personelu medycznego, który podejdzie do problemu pacjenta z należytą uwagą i zaangażowaniem. Samo przepisanie recepty na leki uspokajające czy nasenne jest tylko pozornym rozwiązaniem. Leki te, choć bardzo dobrze redukują objawy lękowe i poprawiają komfort życia pacjenta, nie są leczeniem przyczyny zaburzenia i często wywołują jedynie zależność lękową. Elementem koniecznym w leczeniu PTSD jest psychoterapia, obejmująca na przykład terapię ekspozycyjną (powrót w myślach lub realnie do przeżytych wydarzeń) oraz trening oswajania stresu i adaptacji do nowej rzeczywistości.
Fobia
Słowo fobia pochodzi od greckiego słowa „phobos” oznaczającego lęk, strach. Najogólniej mówiąc są to zaburzenia nerwicowe, których najbardziej charakterystycznym objawem jest irracjonalny, paniczny lęk przed pewnymi rzeczami, sytuacjami albo zjawiskami. Osoba cierpiąca na fobię za wszelką cenę chce unikać sytuacji, które wywołałyby lęk. Osoby z fobiami często mają utrudnione funkcjonowanie w społeczeństwie.
Stres
Koenzym Q10 zwany również „eliksirem młodości” po raz pierwszy został zidentyfikowany przez naukowców w 1957 roku w USA, a 1978 angielski biochemik Peter Mitchell za swe osiągnięcia i całokształt pracy nad koenzymem Q10 otrzymał nagrodę Nobla. Zaś dwukrotny laureat Nagrody Nobla, Linus Pauling, chwalił koenzym Q10 jako „jedno z najważniejszych odkryć nauki o żywieniu w ostatnich dziesięcioleciach”, uważając go za gwaranta długotrwałego zdrowia.
ADHD
ADHD- czym jest ten tajemniczy skrót? Angielska nazwa tego schorzenia brzmi: Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Po polsku brzmi to następująco: Zespół Nadpobudliwości Psychoruchowej. Co to jest i czym się to przejawia? Najlepiej tę chorobę obrazują małe głośno krzyczące i rozbiegane dzieci.